Μετά τους πρώτους υπολογιστές που καταλάμβαναν ολόκληρα δωμάτια, η ιστορία της πληροφορικής περνά σε μια νέα φάση.
Οι υπολογιστές μικραίνουν, αλλά η ισχύς τους αυξάνεται.
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 εμφανίζονται οι mainframe υπολογιστές.
Ήταν τεράστια, πανίσχυρα συστήματα, σχεδιασμένα για κυβερνήσεις, μεγάλες επιχειρήσεις, πανεπιστήμια και τράπεζες. Ένας μόνο mainframe μπορούσε να εξυπηρετεί δεκάδες ή και εκατοντάδες χρήστες ταυτόχρονα, μέσω τερματικών.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της κατηγορίας είναι η σειρά IBM System/360, η οποία παρουσιάστηκε τη δεκαετία του 1960 και καθιέρωσε την έννοια της συμβατότητας ανάμεσα σε διαφορετικά μοντέλα υπολογιστών.
Λίγο αργότερα, στα τέλη της δεκαετίας του 1960, εμφανίζεται μια νέα κατηγορία: οι minicomputers.
Ήταν μικρότεροι, φθηνότεροι και πιο προσβάσιμοι από τους mainframes, χωρίς όμως να χάνουν τη σοβαρή υπολογιστική τους ισχύ.
Οι minicomputers χρησιμοποιήθηκαν ευρέως σε εργαστήρια, σε βιομηχανίες, σε πανεπιστήμια και σε ερευνητικά κέντρα.
Ένα από τα πιο γνωστά παραδείγματα είναι ο PDP-11 της εταιρείας Digital Equipment Corporation, ένας υπολογιστής που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη του λογισμικού και των λειτουργικών συστημάτων.
Σε αυτούς τους υπολογιστές γράφτηκαν πρώιμες εκδόσεις του Unix, λογισμικό που επηρέασε άμεσα τους μελλοντικούς προσωπικούς υπολογιστές. Στο Μουσείο μας διαθέτουμε, και το βλέπετε μπροστά σας, το μοντέλο PDP-11/23, το οποίο αποτελεί έναν απόγονο του θρυλικού PDP-11.
Όπως μπορείτε να παρατηρήσετε, διέθετε κεντρική μονάδα, η οποία έμοιαζε με μικρό ντουλάπι και για να λειτουργήσει χρειαζόταν τερματικό και οθόνη, καθώς και προαιρετική χρήση εκτυπωτή. Με λίγα λόγια, όλο μαζί αποτελούσε ένα υπολογιστικό σύστημα που θα συναντούσε κανείς σε μικρές επιχειρήσεις τη δεκαετία του 70 και τις αρχές της δεκαετίας του 80.
Σε τέτοιου είδους υπολογιστές, οι επιχειρήσεις μπορούσαν να τρέξουν προγράμματα λογιστικά, μισθοδοσίας ή και να δημιουργήσουν εξειδικευμένα προγράμματα σύμφωνα με τις ανάγκες τους. Τόσο η φόρτωση, όσο και η αποθήκευση των προγραμμάτων γινόταν με τη χρήση αφαιρούμενων σκληρών δίσκων. Για παράδειγμα, ο δίσκος που είναι τοποθετημένος στο επάνω μέρος του συγκεκριμένου υπολογιστή, είχε χωρητικότητα περίπου 5 MB.
Επιστρέφοντας στις πληροφορίες για αυτή την κατηγορία υπολογιστών, αξίζει να αναφέρουμε ότι οι mainframes και οι minicomputers αποτέλεσαν τη γέφυρα ανάμεσα στους υπολογιστές-δωμάτια και στους προσωπικούς υπολογιστές που θα ακολουθούσαν.
Χάρη σε αυτούς, η υπολογιστική ισχύς άρχισε να περνά από τα εργαστήρια στην καθημερινή εργασία — και το επόμενο βήμα ήταν πλέον αναπόφευκτο.
Ποιο ήταν το επόμενο βήμα; Το να έχουμε υπολογιστή για προσωπική και οικιακή χρήση. Στο σημείο 8 θα μάθετε για αυτή την κατηγορία υπολογιστών που εκπαίδευσε μια ολόκληρη γενιά τη δεκαετία του 80.
After the first computers that filled entire rooms, the history of computing enters a new phase.
Computers become smaller, while their power keeps increasing.
From the mid-1950s, mainframe computers appear.
They were huge, extremely powerful systems designed for governments, large companies, universities, and banks. A single mainframe could serve dozens—or even hundreds—of users at the same time through terminals.
A classic example of this category is the IBM System/360 family, introduced in the 1960s, which established the idea of compatibility between different computer models.
A little later, in the late 1960s, a new category emerges: minicomputers.
They were smaller, cheaper, and more accessible than mainframes, without losing serious computing power. Minicomputers were widely used in laboratories, industry, universities, and research centers.
One of the best-known examples is the PDP-11 from Digital Equipment Corporation (DEC)—a computer that played a key role in the development of software and operating systems. Early versions of Unix were written on computers like these, software that directly influenced future personal computers.
In our Museum, and right in front of you, we have the PDP-11/23, a descendant of the legendary PDP-11. As you can see, it had a central unit that looked like a small cabinet, and to operate it required a terminal and a monitor, with an optional printer. In other words, together they formed a computing system you might find in small businesses during the 1970s and the early 1980s.
On computers of this type, businesses could run accounting and payroll programs, or develop specialized software tailored to their needs. Both loading and saving programs was done using removable hard disks. For example, the disk mounted on the top of this particular machine had a capacity of about 5 MB.
Returning to this category, it is worth noting that mainframes and minicomputers formed the bridge between the room-sized computers and the personal computers that followed. Thanks to them, computing power began to move from the lab into everyday work—and the next step became inevitable.
What was that next step? Having a computer for personal and home use. At Point 8, you will learn about this category of computers—the ones that educated an entire generation in the 1980s.